ตัวกรองผลการค้นหา
ลูกเต้า
หมายถึงน. ลูกผู้มีกำเนิดจากพ่อแม่.
มณโฑ
หมายถึงมเหสีของทศกัณฐ์, แม่ของนาสีดา
ล
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๓๖ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กนอย่างตัว น ในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น กาล พาล ฟุตบอล.
ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น
หมายถึง(สำ) น. ลูกย่อมไม่ต่างกับพ่อแม่มากนัก.
มิคี
หมายถึงน. แม่เนื้อ, นางเนื้อ. (ป.).
สั่นเทิ้ม
หมายถึงก. สั่นไปทั้งตัว.
ออกผื่น
หมายถึงว. มีผื่นขึ้นตามตัว.
ปลีกตัว
หมายถึงก. แยกตัวออกมา.
กระเบียดกระตัก
หมายถึงก. เกี่ยงให้ตัวได้มาก.
ลูกสุดท้อง
หมายถึงน. ลูกคนสุดท้ายของพ่อแม่.
เลือดผสม
หมายถึงน. ผู้ที่มีเลือดพ่อและแม่ต่างชาติกัน.
มาดา
หมายถึงน. แม่. (ป. มาตา; ส. มาตฺฤ).